انواع پلی اورتان
انواع پلی اورتان را می شود از سه زاویه دید: حالت فیزیکی (فوم، جامد یا مایع)، رفتار در برابر حرارت (ترموست یا ترموپلاستیک) و شکل مصرف (قطعه، پوشش، چسب یا الیاف). این بخش نقشه کلی است و بعدها، هر جا لازم شد، وارد جزئیات می شویم. رنگ، لاک، چسب و اسپری هم بخش جداگانه دارند و این جا فقط جایگاهشان را نشان می دهم.
ترموست یا ترموپلاستیک؟
اولین تقسیم بندی به رفتار ماده در برابر گرما برمی گردد. بیشتر پلی اورتان ها ساختار شبکه ای و پیوندهای عرضی زیاد دارند و ترموست اند: بعد از پخت با حرارت ذوب نمی شوند. تعداد کمتری هم ترموپلاستیک اند و می توان دوباره ذوب و شکل شان داد. این تفاوت روی روش تولید، قابلیت تعمیر و بازیافت اثر مستقیم دارد و در ادامه هر نوع را بر همین اساس می شناسی.
فوم انعطاف پذیر
فوم انعطاف پذیر سلول باز دارد. یعنی حباب های داخلش شکسته اند اما لبه هایشان به اندازه کافی سفت مانده تا شکل سلول حفظ شود و هوا از میان فوم رد شود. همین ساختار آن را برای تشک و کوسن مبل و صندلی خودرو راحت می کند. نمونه های با بازگشت پذیری بالا (HR) در صندلی و مبلمان استفاده می شوند و پلی ال های پرکننده دار می توانند ظرفیت تحمل بار آن ها را بالاتر ببرند.
فوم سخت و پلی ایزوسیانورات
در فوم سخت، اکثر سلول ها بسته می مانند و گاز درون آن ها گیر می افتد. به همین دلیل فوم سخت عایق حرارتی خوبی است و در عایق یخچال و فریزر و ساختمان استفاده می شود. ساندویچ پانل ها هم از کاربردهای شناخته شده آن اند.
اگر ایزوسیانات اضافی وارد واکنش شود، سه مولکول آن به هم می پیوندند و پلی ایزوسیانورات (PIR) می سازند. فوم های PIR از سال ۱۹۶۷ وارد بازار شدند و پایداری حرارتی و مقاومت بهتری در برابر آتش داشتند. وقتی پلی اورتان را برای عایق ساختمان انتخاب می کنی، بهتر است بدانی فوم سخت و PIR دو گروه نزدیک ولی متفاوت اند و فرمولاسیون شان فرق دارد.
فوم میکروسلولی
اگر پلی ال را با هم زدن مکانیکی پرحباب کنند و به فوم دهند، فومی با چگالی بالا و سلول های ریز به دست می آید که بدون افزودن عامل فوم ساز ساخته می شود. این ماده الاستومری و مقاوم است و در پوشش فرمان خودرو و زیره کفش کاربرد دارد. از اوایل دهه ۱۹۸۰ هم فوم های میکروسلولی ساخته شده با آب برای ساخت واشر پنل و آب بندی فیلتر هوا در خودرو، جای PVC را گرفتند.
الاستومر پلی اورتان
الاستومرها جامد و متراکم اند و برخلاف فوم ها حفره ندارند. در چرخ، غلتک، واشر، آب بند و بوش استفاده می شوند، چون مقاومت سایشی بالا و انعطاف بازگشتی خوبی دارند. سختی این خانواده گستره وسیعی دارد: از ژل های بسیار نرم با حدود ۲۵ Shore OO تا ماده های بسیار سخت با حدود ۷۵ Shore D. این گستره یکی از دلایل اصلی برتری پلی اورتان در ساخت قطعات صنعتی است. روش ساخت قطعات الاستومری را در بخش ریخته گری می خوانی.
پلی اورتان ترموپلاستیک (TPU)
TPU انعطاف پذیر و بسیار کشسان است، در برابر ضربه و سایش و شرایط جوی مقاوم است و برخلاف بیشتر پلی اورتان ها می توان آن را ذوب کرد. به همین دلیل با قالب گیری تزریقی هم شکل می گیرد، در حالی که انواع ترموست معمولاً باید ریخته گری شوند. اگر پروژه ات به تولید انبوه قطعات پیچیده نیاز دارد، TPU مسیر ساده تری را باز می کند.
پوشش، چسب و درزگیر
بخش بزرگی از پلی اورتان به شکل پوشش رنگ، لاک، چسب و درزگیر مصرف می شود. این محصولات سطح را در برابر سایش، مواد شیمیایی و شرایط جوی محافظت می کنند و در ساختمان، خودرو و صنعت به کار می روند. هر کدام ویژگی های خودشان را دارند و در بخش های رنگ و لاک، چسب و اسپری جداگانه بررسی می شوند.
دیسپرسیون های پایه آب و بایندرها
دو نوع کمتر شناخته شده هم وجود دارند. دیسپرسیون های پایه آب، پوشش و چسبی هستند که آب حلال اصلی شان است و به همین دلیل توجه صنعت را جلب کرده اند. بایندرهای پلی اورتانی هم ذرات و الیاف را در ساخت مصالح ساختمانی به هم می چسبانند. مثلاً در چوب های کامپوزیتی، مواد آلی را به تخته خرده چوب، تخته فیبر و تخته کاه متصل می کنند.
الیاف و پارچه های پلی اورتانی
الیاف کشسان مثل اسپندکس و پارچه های لمینت شده (PUL) از محصولات پلی اورتان اند. در پوشاک، نخ پلی اورتانی را اغلب با نایلون ترکیب می کنند تا لباسی سبک و کشسان به دست آید.
ترکیبات پوتینگ و کاربردهای پزشکی
پلی اورتان های غیرفومی به نام ترکیبات پوتینگ، قطعات میکروالکترونیکی، بردهای مدار چاپی و کابل های زیر آب را که ظریف و حساس به فشارند آب بندی و عایق می کنند. در پزشکی هم انواع مخصوص برای تشک بیمارستان، لوله های پزشکی و پانسمان جراحی به کار می روند.
مقایسه سریع انواع
| نوع | ساختار | ویژگی برجسته | کاربرد نمونه |
|---|
| فوم انعطاف پذیر | سلول باز، ترموست | نرمی و راحتی | تشک، مبل، صندلی خودرو |
| فوم سخت و PIR | سلول بسته، ترموست | عایق حرارتی | یخچال، ساختمان، ساندویچ پانل |
| فوم میکروسلولی | متراکم، ریزسلول | مقاومت و انعطاف | فرمان، زیره کفش، واشر |
| الاستومر | جامد، ترموست | مقاومت سایشی، سختی قابل تنظیم | چرخ، غلتک، آب بند، بوش |
| TPU | جامد، ترموپلاستیک | قابل ذوب، کشسانی بالا | قطعات تزریقی |
| پوشش، چسب، درزگیر | مایع دو یا تک جزئی | محافظت و چسبندگی | ساختمان، خودرو، صنعت |
| دیسپرسیون پایه آب | مایع با حلال آب | مناسب برای پوشش و چسب | پوشش و چسب |
| الیاف | رشته کشسان | کشسانی | پوشاک |
چطور نوع مناسب را انتخاب کنیم؟
سه سؤال ساده معمولاً بیشتر انتخاب را روشن می کند:
- قطعه سایش یا فشار می بیند؟ پس الاستومر یا فوم میکروسلولی
- هدف عایق کاری است؟ پس فوم سخت (یا PIR)، چون ساختار سلول بسته دارد
- تولید انبوه و شکل پیچیده لازم است؟ پس TPU را در نظر بگیر، چون ذوب پذیر است
یک مثال فرضی: فرض کن برای زیر فرش یک سالن به ماده ای نیاز داری که تحمل فشار دائمی داشته باشد و فرو نرود. فوم انعطاف پذیر با سلول باز برای این کار مناسب نیست، چون تحت فشار پایدار دائمی فرو می رود. الاستومر یا فوم متراکم انتخاب بهتری است. این فقط یک مثال برای فهم منطق انتخاب است، نه مشخصات یک پروژه واقعی.